Van het Kolveniershof naar de Sint-Michielskerk

Rechts naast het Kolveniershof staat het voormalige universitaire laboratoriumgebouw voor bacteriologie uit 1899, dat een nieuwe bestemming kreeg als kunstenlaboratorium voor de universitaire gemeenschap BAC ART LAB.

We wandelen door de Vaartstraat en houden even halt bij nummer 30-32, het Luxemburgcollege.

Dit complex, dat ook Miliuscollege wordt genoemd, was een instelling voor theologiestudenten uit Luxemburg. Hustin zou rond 1750 betrokken zijn geweest bij de plannen voor de heropbouw. Het pand staat al enige tijd leeg.

Het Villerscollege op nummer 24 is opgericht als onderkomen voor studenten afkomstig uit de abdij van Villers-en-Brabant (nu gekend als Villers-la-Ville). Het gebouw wordt momenteel gebruikt als Rijksarchief en Vredegerecht.

Het kruispunt van de Vaartstraat met de Rijschoolstraat is een van de meest architecturaal gelaagde plekken van Leuven. In één oogopslag krijgt men een beeld van de stadsontwikkeling tussen de vijftiende en de twintigste eeuw – je ziet er de middeleeuwse Sint-Pieterskerk, het justitiepaleis uit de jaren 1930, de voormalige Technische School van architect Henry Van de Velde (1863-1957) uit 1943 en in de verte het Sint-Maartensdal dat de optimistische jaren 1950 afsluit.

Het traject van de Rijschoolstraat loopt door de toenmalige tuin van het wittevrouwenklooster. Het Smoldersplein (rechts, voor het justitiepaleis) was de vroegere tuin van het Driutiuscollege.

In 1248 werd nabij de Heilige-Geestpoort in de Diestsestraat, een onderdeel van de eerste stadsomwalling, het wittevrouwenklooster gebouwd. In 1633 schilderde Pieter Paul Rubens een versie van de Aanbidding van de Wijzen voor de kerk van dit klooster

Na de afschaffing van het wittevrouwenklooster werd door de tuin van het klooster de Rijschoolstraat aangelegd die de nieuwe manège verbond met de Sint-Maartenskazerne. De ordelijke, classicistische gevels van het plein weerspiegelen de planmatige aanleg. We hebben meteen ook een mooi zicht op de naoorlogse modernistische woontorens van Renaat Braem die de plaats van de kazerne innamen.

We wandelen in de richting van het Ladeuzeplein en de majestueuze universiteitsbibliotheek, maar staan in de Leopold Vanderkelenstraat stil bij de site waar Museum M is gevestigd.

Hier zijn het Sint-Ivocollege (1483), Savoyecollege (1549) en de portiek van de Vicus Artium (1766) samengebracht in een hedendaags complex. Museum M heeft dus dankzij Hustin en Dewez nog steeds een achttiende-eeuwse kern.

Heel wat vele mooie verbindingswegen leiden ons vervolgens naar de Naamsestraat: via het Herbert Hooverplein en het stadspark, of via de Savoyestraat, het Jozef Vounckplein en de Muntstraat. 

Wellicht de leukste weg is de doorsteek doorheen college De Valk, over het Alfons Smetsplein tot aan en nadien doorheen het Pauscollege. Hier waait de geest van het neoclassicisme voorbij.

Op het Hogeschoolplein passeren we via de Sint-Michielsstraat ter hoogte van het Maria-Theresiacollege de achterzijde van het Sint-Annacollege.

Verderop wordt de Naamsestraat gedomineerd door de resoluut barokke Sint-Michielskerk, een triomfantelijke getuige van de aanwezigheid van de jezuïtenorde in de stad.