Het tweede anatomisch theater van Helleputte

Ruim 130 jaar na Hustins eerste anatomisch theater liet rector Pierre-Joseph Nameche (1811-1893) een nieuwe ‘snijzaal’ bouwen in de Minderbroedersstraat. De universiteit had immers behoefte aan een lokaal met een grotere capaciteit, betere ventilatie en moderne hygiënische voorzieningen. De opdracht ging naar architect-hoogleraar Joris Helleputte (1852-1925), centrale figuur in de Leuvense neogotiek, politicus en later minister.

Het resultaat is een schoolvoorbeeld van neogotische wetenschapsarchitectuur, met de bekende spitsbogen als religieuze signatuur. Helleputte wilde de moderne wetenschap verzoenen met het katholieke gedachtegoed, dat uitermate kritisch stond tegenover de moderniteit. 

Helleputte creëerde een neogotisch theater dat ingebed bleef in de spirituele identiteit en de universitaire traditie. Het opschift ‘Venturus est Iudicare, Vivos et Mortuos’ (‘Hij die komen zal om te oordelen over de levenden en de doden’) op de muur van de dissectiezaal zegt genoeg.

Het gerenoveerde gebouw is in 2026 geïntegreerd in het Vesalius Museum.