Cornelius Jansenius

In 1617 werd Jansenius de eerste president van het Hollands College. Hij woonde en werkte in de toren van de waterpoort van de eerste Leuvense stadsomwalling, waar de Dijle de Leuvense stadskern binnenstroomt.

Toen Leuven in 1635 werd belegerd door de Franse en Hollandse troepen speelde Jansenius een actieve rol. Met woord en daad moedigde hij studenten aan die Leuven verdedigden. De stad hield stand.

In 1636 werd hij benoemd tot bisschop van Ieper. Twee jaar later overleed hij er aan de pest. Zijn graf vind je in de Sint-Maartenskathedraal van Ieper.

Postuum verscheen Jansenius’ belangrijkste werk Augustinus (1640). In dit boek legt de auteur sterk de nadruk op Gods genade en op de beperkte rol van de menselijke wil om zijn zielenheil veilig te stellen. Deze ideeën botsten met de meer optimistische visie van (vooral) de jezuïeten. Het debat dat daarop volgde, leidde tot het jansenisme, een stroming die de katholieke kerk diepgaand en langdurig verdeelde.